بررسیهای علمی نشان میدهد که بدرفتاری در مراقبتهای مادر و نوزاد تنها ناشی از رفتار فردی کارکنان سلامت نیست، بلکه مجموعهای از عوامل سیاستی، اجتماعی-فرهنگی، سازمانی و فردی در بروز آن نقش دارند. این عوامل یا «محرکها»، میتوانند در شرایط مناسب بهعنوان تسهیلکننده مراقبت محترمانه نیز عمل کنند
در سطح سیاستی، وجود قوانین، استانداردها و سازوکارهای پاسخگویی، نقش مهمی در تضمین حقوق زنان و نوزادان ایفا میکند. برای مثال، سیاستهای تضمین حضور همراه در زایمان یا مشارکت خانواده در مراقبت از نوزاد میتواند تجربه مثبت و احترامآمیز ایجاد کند. برعکس، فقدان این چارچوبها، احتمال مداخلات بدون رضایت یا تبعیض را افزایش میدهد.
از منظر سازمانی، کمبود منابع انسانی، فشار کاری بالا و فقدان آموزش کافی، شرایطی را ایجاد میکند که کارکنان سلامت ممکن است ناخواسته رفتاری غیرمحترمانه بروز دهند. بنابراین، ارتقای محیط کاری، فراهم کردن نظارت حمایتی، آموزش مستمر و توجه به سلامت روانی کارکنان از جمله راهکارهای ضروری برای بهبود کیفیت مراقبت هستند.
مداخلات پیشنهادی سازمان جهانی بهداشت و سایر نهادها شامل اقداماتی در چهار سطح ملی، منطقهای، مراکز درمانی و جامعه است. این اقدامات شامل تصویب قوانین ضدبدرفتاری، تقویت رهبری و حکمرانی، آموزش کارکنان، توانمندسازی جوامع و ارتقای ارتباط مؤثر میان زنان و ارائهدهندگان خدمات میشود.
منبع: سازمان جهانی بهداشت
